maandag 01 februari 2010 13:33

Een BH die dienst kan doen als gasmasker, schoenen met een ingebouwde gettoblaster en, het zit me nog steeds dwars, kruisloze slips. Je kan het zo gek niet bedenken of het ligt over twee weken wel in de koopjesbak van de mediamarkt. Al die weken heb ik mijn ogen gesloten voor de werkelijke aanstichters van dergelijk ongein, en ging ik liever slapend door het leven dan dat ik er voor wakker bleef. Welnu, goedemorgen! Tik een eitje en geef die citruspers een draai want ik ben wakker!

Hoewel bijna niet te missen, heb ik het meest pure Hollandse product over de Unox-muts gezien. Want wat vermenigvuldigt beter dan een volkszanger in een Amsterdamse achterbuurt en consumeert sneller dan Yolanthe Kabeljauw van Kasbergen? Juist, de Nederlandse consument. Wij. Ons. Zij. Die man naast je. Over een kam scheren wordt tegenwoordig als politiek incorrect gezien, dus als afsluiter een klein staaltje antropologisch inzicht in de Hollandse koper.

Na streng wetenschappelijk onderzoek in het voorportaal van de duivel - de Doldwaze Dagen in de Bijenkorf- heb ik koopgraag Holland kunnen verdelen in 4 verschillende soorten consumenten. De Grootverbruikers, de Koppige Klanten, De Meelopers en De Man Met Minnares. Deze laatste is moeilijk te spotten in het wild, doch een veel voorkomende diersoort. Maar laat ik beginnen met de Grootverbruiker. Dit type zoogdier komt vooral voor in de vrouwelijke vorm, en nestelt zich grotendeels in de hoger gelegen sferen van de samenleving. De belangrijkste kenmerken van een vrouwelijke GV zijn gekweel over Champi en Chardonnay, en zij vertoont zich louter met een schep in de hand om potentieel goud eens even grondig op te diggen. De mannelijke GV herkent men aan de lallende vrouw met schep aan zijn zijde.

Terwijl de Grootverbruiker alles inslaat wat los en vast zit - Sprei, konijnenbontjes, servetten, blender, citruspers, plaids, dekenkisten, etagères, kandelaars, kristal, tafellopers, keukenrol, 24-delig servies, handdoeken, gastendoekjes, alles moet WEG!-, zal het de Makkelijke Meenemer allemaal een worst zijn zolang punani en bonbonnellas maar worden bedekt. De Koppige Klant koopt, ondanks een paar slimme schijnbewegingen, eigenlijk helemaal niets en De Meeloper is bereid alles aan te schaffen zolang het maar past binnen de gemeenschappelijke eenheidsworst. Uiteenlopende snoeshanen maar toch een gemeenschappelijke factor; men koopt meer als je jezelf zielig vindt.

Maar er is ook nog een vijfde soort, een stille snuiter die zich zelden laat zien in winkelcentra en sluw tussen de kleerhangers glijdt. Een notoire zeikerd. Deze zeurkous bekijkt consumerend Nederland met argusogen, en haalt er vooral voldoening uit om luttele dingen als tic-tacs onnodig de grond in te boren.  De zeikerd heeft geen herkenbare uiterlijke kenmerken en kan overal opduiken in het landschap. (Hoewel het postkantoor wel een zekerheidje is.) Het kan je buurman zijn, naaste familie of een 22-jarige blondine die wekelijks haar woordenkots heeft gespuid op radio Rijnmond. Maar hoe je er ook over denkt, een ding staat vast; we hebben elkaar gelukkig gemaakt. Zolang jullie depressief de winkels leegkopen met de hoop het beroerde humeur wat op te vijzelen, wordt er iedere dag wel weer ergens een uilskuiken wakker die het briljante plan heeft opgevat om de markt weer te vervuilen met een innovatief nonsensproduct. En zolang dat het geval is, ben ik zielsgelukkig aan het zaniken.